01-02-11

SLECHTS EEN GEFLUISTER

 

en wanneer
woorden zich doven
als
passionele stiltes
verdwijnen
jouw klanken
als
een laatste zonnegloed
verzwolgen
in die hemel
van  blauw satijn


en in het gedempt licht

van het pad des levens


proberen zij
“die leven in duisternis”
te lonken

maar
laat je niet verleiden
door de sluwheid van hun ziel
zij spreken slechts  een schaduwtaal


en
terwijl de schimmen fluisteren
geef ik jou mijn vertrouwen
wandel ik met je mee
totdat de zon weer voor je  schijnt


00:00 Gepost door Maike Scarr | Permalink | Commentaren (6) | Tags: gefluister, gedicht, psp-crea, skynetblogs |  Facebook |