05-09-10

Jij

Jij


laat zandkorrels, ruw en grillig
zacht een naam schrijven
op vochtig zand
waar afdrukken van liefde
tijdloos zijn


wanneer de zon bloedrood
haar nieuwe dageraad begroet
vouwen handen licht duister samen
en vlechten een nieuwe morgen


ogen vinden elkaar in het gemis
van gisteren
waar langs de lijn van eb en vloed
elke golf
weer die ene afdruk zal raken.


05:00 Gepost door Maike Scarr | Permalink | Commentaren (10) | Tags: psp, gedicht, jij, skynetblogs |  Facebook |